Israëlisch geweld

Al sinds 100 jaar is er sprake van geweld tussen Arabische en Joodse inwoners van Palestina. Al vóór de vestiging van de staat Israël (1948) zijn in het gebied duizenden slachtoffers gevallen. Niet alleen het leger, maar ook burgers (kolonisten) gebruiken geweld tegen de Palestijnse Arabieren. En lang niet alle Israëli's zijn het met het geweld eens.

Verhouding

Veel waarnemers (o.a. Amnesty International, Human Rights Watch, de Verenigde Naties, PLO, Hamas, Hezbollah) noemen het optreden van het ‘oppermachtig en alomtegenwoordig’ Israëlisch leger disproportioneel. Als vergelding voor de (zelfmoord-) aanslagen op Israëlische mensenlevens en de ontvoering van Israëlische burgers en soldaten zou een overmaat aan geweld worden toegepast. De beschuldiging is niet van de laatste jaren en duikt steeds opnieuw op nadat wederzijds geweld is opgelaaid.

Wraak

Het optreden van Israëlische soldaten tegen Palestijnen wordt door velen als terreur aangeduid. Anderen noemen dat contraterreur. De Israëli’s noemen het verdediging tegen terrorisme.

De indruk dat het Israëlisch geweld uitsluitend bedoeld is om Palestijnse zelfmoordcommando’s en raketafvuurders te stoppen houdt geen stand. Ook dat het met de beide Intifada’s begonnen is klopt niet. De gewelddadigheden over en weer zijn tientallen jaren eerder begonnen. Al aan het eind van de 19e eeuw, na de eerste immigratiegolf, was sprake van terreur. De Arabieren maken er geen geheim van dat ze met het geweld begonnen zijn.

De Israëli’s, de staat Israël of ‘de Joden’ worden door hun tegenstanders onder meer van het volgende beschuldigd:

Joodse terreur

·      Terreur tegen Arabieren en het Britse bezettingsleger, o.a. het opblazen van een hotel in Jeruzalem (periode 1880-1948) en het vernielen van spoorlijnen.

·      Met opzet aanrichten van bloedbaden onder de locale bevolking tijdens de oorlog van 1947-1949, met als doel mensen van hun grond te verdrijven.

Vluchtelingen

·      Veroorzaken (1947-1950) van een  vluchtelingenstroom van tussen 340.000 en 700.000 Palestijnen (over de aantallen zijn de bronnen het niet met elkaar eens).

·      De soepele immigratie en integratie (1948-1952) van 600.000 tot 800.000 joodse vluchtelingen uit de omringende Arabische landen, terwijl de Palestijnen met geweld opzij werden gezet.

Muur

Een hek van duizend kilometer lang plaatsen en werken aan een betonnen muur van 8 meter hoog. Volgens de Israëlische regering is het doel, Palestijnse zelfmoordplegers buiten te houden. Volgens Israëlcritici alleen maar om de vrijwillige transfer van Palestijnen naar omringende Arabische landen te bevorderen. De controle op explosieven, drugs en wapens is volgens dezelfde bronnen slechts een smoes om de Palestijnse economie te kunnen schaden.

Infrastructuur

·      Elektriciteitsdraden stuktrekken, elektriciteitscentrales platbombarderen, irrigatiesystemen vernielen, in aanbouw zijnde vliegvelden en havens vernielen.

·      Waterleidingen onklaar maken, rioleringen vernielen, rioolwater van de nederzettingen ongezuiverd laten weglopen in beken.

·      Met draglines diepe greppels graven rond dorpen, zodat alle gemotoriseerd verkeer onmogelijk wordt. Vrucht- en olijfbomen ontwortelen, verbranden en zelfs stelen en verkopen. Dwars door Palestijns gebied de zgn. 'bypass-roads' aanleggen, waar de Palestijnen niet overheen mogen rijden.

·      De boerenbevolking verhinderen te oogsten van hun eigen land en huizen te bouwen in hun eigen dorp.

·      Duizenden woningen van Palestijnen opblazen of wegbulldozeren en de woningen van de familie van zelfmoordcommando’s opblazen.

Dwarszitten en vernederen

Palestijnen de doorgang beletten bij controleposten, ze in de boeien slaan en gevangen zetten, wegversperringen aanbrengen en eindeloze vernederende controles houden. Grote aantallen Palestijnen jarenlang gevangen houden zonder vorm van proces. Palestijnen ontvoeren en gearresteerde Palestijnen martelen en ze op allerlei manieren proberen bekentenissen af te dwingen

PLO-leider Arafat gijzelen in zijn eigen stad Ramallah en hem het reizen (o.m. naar Bethlehem, om daar de Kerst te vieren) te beletten.

Liquidaties

Hamasleiders arresteren en voor onbepaalde tijd gevangen houden. Zonder vorm van proces liquideren van militante leden van Hamas en andere als terreurorganisaties aangemerkte Palestijnse bewegingen. Daarmee doorgaan als de andere partij (eerder Fatah, later Hamas) zich beroept op een ‘gevechtspauze’.

‘Randschade’

·      Moord op Palestijnen. Sinds het begin van de 2e Intifada zijn dat er meer dan 4.000, terwijl er veel minder Israëlische doden vallen. Sommigen aarzelen niet dit als genocide of etnische zuivering te bestempelen. Anderen zien het als het onontkoombare gevolg van een oorlogssituatie. Bronnen verschillen heftig van mening of het om doelbewuste moordpartijen gaat of om ongelukken bij de jacht op terroristen. Er komen onschuldige Palestijnse kinderen bij om.

·      Historische gebouwen (islamitische heiligdommen) platwalsen om ruimte vrij te maken voor tankgrachten.

·      Onschuldige omstanders doden bij het jagen op Hamasleden.

·      Hard toeslaan (o.a. in Libanon, zomer 2006) onder het mom van “wat de Amerikanen in Afghanistan en Irak mogen, mogen wij ook".

Naar ‘transfer’ toewerken

·      Een uitgekiende strategie voeren om de Palestijnse burgerbevolking te jennen, te grieven, te vernederen, te schofferen en murw te maken met als doel het leven van 3½ miljoen mensen onmogelijk te maken, hun elk perspectief te ontnemen, honger en wanhoop te veroorzaken en zo opzettelijk terrorisme op te roepen, dat vervolgens politiek en militair wordt uitgebuit.

·      Vrijwillig vertrek van Palestijnse burgers (naar Jordanië, de andere Palestijnse staat) bewerken en zoveel mogelijk land inlijven bij Israël, met liefst zo weinig mogelijk Palestijnen erop.

·      Aziaten naar Israël halen, volgens de een om de Palestijnen het werken te beletten, volgens de ander om van de wilde Palestijnse stakingen af te zijn.

Schending soevereiniteit

·      Buurlanden (Jordanië, Libanon) binnenvallen om de PLO, Fatah, Hamas en Hezbollah te bestrijden en daar een puinhoop van verwoesting achterlaten.

·      In een buurland (Irak) via de luchtmacht een atoomcentrale vernielen. Volgens de een uiterst humane daad vanwege geuite bedreigingen richting Israël, volgens de ander een ernstige schending van de soevereiniteit van een buurland.

Water

Israël zou de Palestijnen veel minder water ter beschikking stellen dan de eigen (agrarische) bevolking, waardoor ongelijkheid ontstaat in de bevloeiing van tuintjes, landerijen en plantages.

Propagandageweld

Volgens sommige bronnen zit de Israëlische propaganda veel beter en ‘slimmer‘ in elkaar dan die van de Arabische tegenstander. Andere bronnen tonen juist de geraffineerdheid van de Arabische propaganda aan, die in een ‘win-winsituatie’ zouden verkeren. “Als er Israëlische slachtoffers vallen is dat goed voor ons. Als Israël slachtoffers maakt is dat ook goed voor ons”.

VN negeren

Israëlcritici wijzen er voortdurend op dat de VN een lawine aan resoluties tegen Israël heeft uitgebracht. Men verwijt het land, deze volkomen te negeren. Ook de ‘onvoorwaardelijke’ Amerikaanse steun en de vele veto’s worden bekritiseerd.

Andere bronnen tonen het tegendeel aan, namelijk dat het juist de Palestijnen en de Arabieren zijn die deze resoluties aan hun laars lappen en dat Israël lijdt onder het overwicht van de circa zeventig islamitische landen in de VN. Volgens deze bronnen was de Arabische oorlog tegen de Joden (1947-1948) het bewijs dat de Arabieren zich niet aan de VN-resoluties hielden.

Bronnen

De lijst is een weergave van verwijten die gemaakt worden in boeken, kranten, films en nieuwsuitzendingen. Veel negatief of kritisch nieuws over Israël, het Israelische regeringsbeleid of de “Joodse staat” is niet vrij van tendentieuze berichtgeving. Op bijna alle punten kan de tegenpartij van soortgelijk geweld beschuldigd worden. Ook de interne strijd binnen de Palestijnse gebieden en andere Arabische landen vertoont identieke gewelddaden.

Vgl.: Palestijns geweld.