In 1987 ontstaat in ons land commotie wanneer het toneelstuk Het vuil, de stad en de dood van de Duitse toneelschrijver Rainer Werner Fassbinder, dreigt te worden opgevoerd. Volgens critici is het stuk doordrenkt van antisemitisme.

Fassbinder schrijft Het vuil, de stad en de dood in 1975. In het stuk voert de schrijver stereotiepe personages op, zoals de hoer, de ex-nazi, de neonazi, de gehandicapte, de homo en ten slotte de jood. De prostituee en de jood vormen de centrale personages in het stuk. De jood, een rijke zakenman, wendt zich tot de prostituee omdat haar vader, die tijdens de oorlog nazi-beul was, zijn ouders mogelijk heeft omgebracht.

Naar aanleiding van het stuk wordt Fassbinder beschuldigd van antisemitisme. Fassbinder zelf ontkent deze beschuldigingen. Hij zou de realiteit van de jaren zestig en zeventig voor het stuk gebruikt hebben. In Duitsland was er hevig verzet tegen de opvoering van het stuk. Pas in 1985 wordt het, met een besloten voorstelling, eenmalig opgevoerd.

In Nederland komt het in 1987 niet tot een voorstelling. Onder meer de halfjoodse acteur Jules Croiset verzet zich tegen de opvoering. Hij gaat daarbij zelfs zo ver dat hij zijn eigen ontvoering in scène zet: rechts-extremistische ontvoerders zouden eisen dat hij zijn mening over het stuk zou herzien. In 2000 schrijft Harry Mulisch een boekenweekgeschenk over de affaire onder de naam: Het theater, de brief en de waarheid.

Elders in de wereld, in New York, Denemarken, Zweden, Italië en in 1999 zelfs in Israël, gaat het stuk zonder veel problemen in première.

Fassbinder werd na de oorlog geboren in Beieren. Van jongsaf aan toont hij interesse in films en toneelstukken. Vanaf de jaren zestig legt hij zich toe op het schrijven van scripts. Vanaf de jaren zeventig wordt zijn werk steeds professioneler. Als hij op 37-jarige leeftijd aan een overdosis drugs overlijdt, heeft hij maar liefst veertig scripts op zijn naam staan.