Vrije Encyclopedie van het Conflict Israël - Palestina
www.vecip.com
   


Camp David-akkoorden



Opzienbarende overeenkomst in 1978 tussen Carter, Sadat en Begin. Met tegenvallend resultaat. Ook: onderhandelingen in 2000, tussen Clinton, Barak en Arafat. Zonder resultaat.


Camp David is sinds 1942 (Roosevelt) het vakantieverblijf van de Amerikaanse presidenten. Het ligt in de Amerikaanse staat Maryland.

 

Tussen 5 en 17 september 1978 werden – na 12 dagen van geheime onderhandelingen – tussen Sadat (president van Egypte), Begin (premier van Israël) en Jimmy Carter (president van de VS) de historische ‘Camp David-akkoorden’ getekend, bestaande uit twee deelovereenkomsten.

 

Het eerste deel handelde over de toekomst van de Sinaï (-woestijn) en een binnen drie maanden te sluiten vrede tussen Egypte en Israël. De overeenkomst bevatte duidelijke details over de terugtrekking van Israël uit de Sinaï, de toekomstige betrekkingen tussen beide landen, militaire voorzieningen zoals demilitarisatie, en ook hoe het toezicht zal worden geregeld. Inderdaad volgde in hetzelfde jaar een vredesverdrag tussen Israël en Egypte.

 

Sadat betaalde er de hoogste prijs voor: hij werd door islamitische fundamentalisten die tegen het verdrag zijn, vermoord. Andere Arabische landen verbraken hun betrekkingen met Egypte. Ondanks het akkoord gaat Egyptische (letterlijk ondergrondse) hulp aan de Palestijnen gewoon door.

Israël trekt zich daadwerkelijk uit de Sinaï terug en ontruimt de er gevestigde joodse nederzettingen.

De Palestijnse leiders accepteren het akkoord niet: ze blijven zich verzetten.

 

Het tweede deel is een basisovereenkomst die onderhandelingen over Palestijnse autonomie over Gaza en de Westoever (Judea en Samaria) mogelijk moet maken. Dit deel is minder duidelijk. Achteraf geven beide landen er een andere interpretatie aan. Aan de gemaakte afspraken houden beide partijen zich niet.

 

In 2000 vinden opnieuw onderhandelingen plaats in Camp David. Dit keer gaan ze tussen Clinton, Barak en Arafat. Leidden de onderhandelingen van 1978 ten minste nog tot succesvolle deelakkoorden, die van 2000 liepen op helemaal niets uit. Achteraf gaven partijen elkaar de schuld: de voorstellen van Clinton en Barak aan Arafat zouden onredelijk zijn geweest. De mislukking was rechtstreeks aanleiding voor de Tweede of Al-Aqsa-Intifada. Ook ontstond een nieuw begrip: de Roadmap for Peace.

 

 

 





Gerelateerde onderwerpen:

Amerikaanse presidenten | Barak | Carter | Clinton | Egypte | Gaza | Israël | Judea en Samaria | Nederzettingen | Palestijnen | Roadmap | Roosevelt | Sadat | Samaria | Sinaï | VS | Westoever Begin, Menachem |

Thema's:


  • Akkoord, rapport, verdrag, conferentie, vredesplan
  • Onderhandelingsgeschiedenis





  • www.vecip.com

    Zoek via Google in deze site naar:
    Voeg deze site toe aan favorieten