In heel Europa worden door de eeuwen heen Joden gediscrimineerd. Zo mogen ze - onder meer om te voorkomen dat ze aanzien verwerven onder de doorgaans christelijke bevolking - bepaalde beroepen niet uitoefenen.

Een paar voorbeelden:

In 1555 geeft Paus Paulus IV een nieuwe, anti-joodse bul uit. Joden in de door het Vaticaan bestuurde gebieden moeten in getto’s wonen en mogen uitsluitend in de lompenhandel werkzaam zijn.

In 1623 wordt in Bohemen een deel van de (in die periode in vrijwel heel Europa van kracht zijnde) beroepsverboden voor joden ingetrokken. Ze mogen zich vanaf nu ook bezighouden met de handel in graan, wijn en kleding.

In 1730 bepaalt de Pruisische heerser Frederik Wilhelm I bij wet dat Joden niet met de leden van christelijke gilden mogen concurreren, niet meer mogen handelen in grote hoeveelheden goederen en geen straathandel meer mogen bedrijven. Joden mogen wel investeren in bedrijven en als geldhandelaar optreden. Frederik’s beroepsverbod sluit nauw aan op die uit de Middeleeuwen, die automatisch veroorzaakten dat Joden voornamelijk in de geldhandel en de (toen wel toegestane straathandel) terechtkwamen.

In Duitsland wordt het de joodse bevolkingsgroep, tijdens het regime van Hitler, verboden nog langer arts, ambtenaar, rechter, advocaat, notaris of journalist te zijn. Velen – meestal hoogopgeleiden - weten tijdig aan de dood te ontsnappen. Ze emigreren naar landen als de VS, omringende landen als Zwitserland en Spanje. Een deel vertrekt naar Palestina. Veel anderen lukt het niet meer weg te komen, omdat de grenzen gesloten worden (1938).

In de Tijdbalk op deze site zijn vele tientallen andere voorbeelden te vinden van de manier waarop joden in de christelijke wereld werden gediscrimineerd.