De meeste archeologen en theologen zijn van mening dat de plaats Ai op de plek van de ruïneheuvel et-Tell, op twee kilometer afstand van de Arabische plaats Beitin moet hebben gelegen. Uit het boek Jozua blijkt bovendien dat Ai vlakbij Bethel lag, de plek die vrijwel door iedereen wordt aanvaard als het tegenwoordige Beitin. Vandaar dat op Palestijnse kaarten de ruïne wordt aangegeven als et-Tell Ai. De plek zou vanaf ongeveer 3100 v. Chr. de locatie van een vrij grote stad zijn geweest. Echter deze stad werd, zo blijkt uit archeologische opgravingen, al rond 2250 v. Chr. verwoest en dat is eeuwen voor de Uittocht uit Egypte. Bovendien was Ai bewoond in de tijd voor de Babylonische ballingschap, terwijl et-Tell vanaf ongeveer 1050 v. Chr. niet meer bewoond is geweest. Ook blijkt uit de Bijbel dat Ai in een dal zou moeten liggen, terwijl dat niet het geval is.
 
Volgens sommigen heeft de schrijver van Jozua Ai en Bethel met elkaar verward. Anderen menen dat de verovering van Ai slechts gebaseerd is op een volkslegende, die de schrijver in het Bijbelboek verwerkt heeft. Ook andere veroveringen, bijvoorbeeld die van Jericho, blijken niet door archeologische opgravingen ondersteund te worden. Ook daarvan wordt gezegd dat het om legenden gaat, om Joodse mythologie. Weer anderen menen dat Khirbet Nisya, in de buurt van el-Birehm, de plek is, waar vroeger Ai heeft gelegen.