·         Meer dan 4.000 jaar oude stad op de Westoever van de Jordaan; 16 km ten zuiden van Bethlehem, 32 km ten zuiden van Jeruzalem, in “het heuvelland van Judea”, op 930 m. hoogte.

·         Tel Hebron of tel Rumeida; het woord betekent ‘haver’; ook: Hebreeuws voor ‘vriend’.

·         De Arabische naam (vanaf 630 n. Chr.) is ‘el Khalil’ (Chaliel), wat ‘vriend van God’ betekent en naar Abraham verwijst. De bewoners heten de Kalajla (Chalaajla).

·         In de Bijbel wordt de plaats ook aangeduid als Kirjat-Arba. De gelijknamige en fel omstreden Israëlische nederzetting van nu grenst direct aan de stad. Volgens het boek Jozua (hoofdstuk 14) is deze naam ouder dan de naam Hebron. Arba zou een vooraanstaande Enakiet geweest zijn.

·         Heilige plaats van de Joden. Volgens sommige bronnen als historische stad van het Jodendom zelfs belangrijker dan Jeruzalem.

·         Belangrijke voedingsbodem van haat tussen Israëli's en Palestijnen. Al decennialang centrum van wederzijdse terreur. Om het bezit van de plaats woedt een felle strijd, te vergelijken met die om Jeruzalem.

·         Een belangrijk twistpunt is de grot van Machpela. Omdat daarin de bijbelse aartsvaders begraven liggen (zie kader) is de grond voor religieuze Joden heilig. Ze komen er al eeuwenlang om te bidden.

Hebron in de bijbelse historie
·         Sara, de vrouw van Abraham, overlijdt volgens het Oude Testament op 127-jarige leeftijd in Hebron.
·         Abraham koopt er het veld van Machpela, de grot en de omringende bomen.
·         Abraham is er later zelf ook begraven, evenals Izaak, Rebekka, Lea en Jacob.
·         David is er – 800 jaar nadat Abraham er woonde - tot koning gezalfd.

·         Tot 1929 was in de stad sprake van vreedzame coëxistentie tussen moslims en joden. Vanaf die tijd is de Joodse gemeenschap er herhaaldelijk getroffen door Arabische pogroms, waarbij een groot deel van de joodse inwoners het leven verloor.

·         In 1929 worden in Hebron tijdens rellen meer dan zestig Joden door Arabische aanhangers van de grootmoefti van Jeruzalem, Amin al-Hoesseini, vermoord. De joodse gemeenschap trekt uit de stad weg.

·         In 1967 veroveren de Israëli’s de stad en bouwen er de nederzetting Kirjat-Arba.

·         Ook van joodse zijde komt moorddadige agressie voor. In 1994 richt een van oorsprong Amerikaanse kolonist, Baruch Goldstein, uit protest tegen het Oslo-proces een bloedbad aan onder de bezoekers van de moskee. Daarbij vallen 29 doden.

·         De Palestijnse bewoners van de stad worden geregeld getroffen door uitgaansverboden en andere strafmaatregelen die hun leven ontwrichten. Ze gelden niet voor de kolonisten.

·         De joodse gemeenschap die er (in 2004) gevestigd is bestaat uit een kleine 500 ultrarechtse joden, temidden van 130.000 Palestijnen. De joodse bewoners worden als kolonisten aangeduid. Zij worden zwaar bewaakt door rond de 2.000 soldaten van het Israëlische leger.

·         Binnen Israël gaan al jarenlang stemmen op om de joodse aanwezigheid in Hebron maar op te geven, alleen al omdat de verdediging een te hoge tol zou eisen. Anderen menen dat voor de Palestijnse terreur niet mag worden gezwicht.