·         <Arabisch. Letterlijke betekenis: ‘opstaan en het vuil van je afschudden’. Uitbraak van tomeloos geweld door Palestijnen. 

·         Doel: met alle middelen proberen de Israëlische bezetting ongedaan maken.

·         1987. Op 9 december begint de Eerste Intifada. Na de ondertekening van het Oslo-akkoord en de geplande teruggaaf van land (Gaza en de Westbank) neemt het geweld af.

·         2000. Op 29 september start de Tweede of Al-Aqsa-Intifada. Als aanleiding wordt genoemd het als provocerend bestempeld bezoek van de Israëlische premier Sharon aan de Tempelberg van Jeruzalem, waar zowel joodse als islamitische heiligdommen te bezichtigen zijn.

·         Van Israëlische kant wordt de opzet om te provoceren heftig betwist. Men wijst erop dat over het bezoek afspraken waren gemaakt met de Palestijnse autoriteiten en dat een dergelijke grote actie een voorbereidingstijd van minimaal een paar maanden vraagt.

·         De Intifada’s eisen honderden slachtoffers aan beide kanten, waaronder veel vrouwen en kinderen. Het aantal zwaargewonden loopt in de duizenden. Er sneuvelen bijna drie keer meer Palestijnen dan Israëli’s.

·         Volgens het Israëlische Ministerie van Buitenlandse Zaken www.israel-mfa.gov.il bedraagt het aantal Israëlische slachtoffers vanaf het begin van de eerste Intifada tot januari 2005 meer dan duizend.

·         De Palestijnse site  www.palestinemonitor.org/index.html becijfert de Palestijnse slachtoffers in dezelfde periode op meer dan 3.000.

·         In 2002 en 2003 spreken Palestijnse leiders (o.a. Abbas) hun twijfel uit aan het nuttig effect van de Intifada. "We doen onze zaak er alleen maar schade mee". Bedoeld wordt de economische schade: de Israëlische overheid maakt het Palestijnse arbeiders sinds de Tweede Intifada moeilijker om in het land te werken, met als gevolg verarming in de Palestijnse gebieden.

·         Andere Palestijnse leiders onderstrepen juist het succes ervan en betogen dat de Israëlische positie in de wereldopinie er ernstig door is verzwakt.

·         Eind januari 2005 lijkt aan de Tweede Intifada een eind te zijn gekomen. Abbas belooft de gewapende terreur tegen Israël niet alleen met woorden maar ook met wapens te bestrijden. Sharon toont zich tevreden. Hij geeft opdracht de agressie tegen Palestijnen te stoppen en het leger uit een paar steden op de Westoever terug te trekken.