Koran 

 

Heilig boek van de moslims. Net zo omstreden als het heilige boek van de christenen, de Bijbel. In de westerse, christelijke wereld ronduit afgewezen. Moslimterreur en problemen met immigranten, imams en moskeeën maken de inhoud ervan actueel.

 

<Arab: Koer’an.  Qur’an: oplezing, reciet, dat wat gereciteerd wordt, voordracht.

 

De Koran, het heilige boek van de moslims, bevat uitspraken die de profeet Mohámmed zou hebben doorgegeven. Volgens de islamitische traditie werden ze hem woordelijk door Allah – in verzen en via de engel Gabriël - geopenbaard.

 

Volgens de vroegste islamitische traditie was de Koran niet bedoeld om thuis individueel gelezen te worden, maar voor liturgische voordracht door een voorganger. De Koran is het ‘ongeschapen’ woord van Allah = God. Omdat God ongeschapen is kan het niet anders zijn dan dat Zijn woord, dat een onvervreemdbaar deel van Hem is, óók ongeschapen is.

 

Een exacte datering van de meeste teksten is niet mogelijk. Er wordt onderscheid gemaakt tussen de periode Mekka (tot 622) en die van Medina (622-632). Er is een ordening tot stand gekomen van 114 hoofdstukken (soera’s), met een totale lengte van ruim 500 pagina’s gedrukte tekst.

 

Omdat Mohámmed geen wonderen heeft verricht om zijn missie te bewijzen, moest de Koran zichzelf bewijzen door zijn ‘onnavolgbaarheid’: taal en stijl ervan zouden zo mooi moeten zijn, dat geen mens deze kan imiteren.

 

De oorspronkelijke teksten van de Koran zijn na Mohámmed´s dood verloren gegaan. Met veel moeite hebben zijn volgelingen de tekst weer op schrift weten te stellen. Ze schreven die op uit de mond van volgelingen die de tekst nog letterlijk uit hun hoofd konden opzeggen( zie ook: Ezra, Bijbel).

 

Verscheidene van Mohámmed´s tegenstanders zouden zich alsnog tot het nieuwe geloof hebben bekeerd nadat ze onder de indruk waren gekomen van de prachtige poëzie in de Koran.

 

Net als de Bijbel bevat de Koran omstreden teksten, d.w.z. teksten waarover heftige discussie is ontstaan. Een paar voorbeelden:

 

“Er is geen dwang in de godsdienst”

Koran 2:256

 

“En de dief en de dievegge, houwt hun handen af als een vergelding vanwege (de misdaad) die zij begingen, als een bestraffing van Allah. En Allah is Almachtig. Alwijs”

Koran 5:38

 

Tegenstanders noemen de Koran een “wraakzuchtig verhaal”, “onleesbare lectuur waarin ongelovigen zwaar worden gediscrimineerd”, “een vrouwonvriendelijk boek”, enz.

 

Verdedigers stellen daar tegenover dat de teksten van de Koran “multi-interpretabel” zijn, moeten worden gelezen in de context van de tijdgeest en niet altijd zo moeten worden opgevat als ze staan neergeschreven.

 

Net als van de Bijbel bestaan van de Koran verscheidene vertalingen, waarvan de letterlijke tekst niet altijd met elkaar overeenstemt. Een voorbeeld: in de ene uitgave van de Koran staat: “Doodt hen die…”.  In een andere uitgave staat op dezelfde plaats: “Strijdt tegen degenen die…”. 

 

In de Koran worden met de aanduiding Lieden van het Boek en van de Schrift de joden en christenen bedoeld; zie o.a. Soera 3:69-70.

 

De taal van de Koran is volgens islamitische bronnen normgevend geworden voor de latere Arabische taal. De invloed ervan zou vergelijkbaar met die van de Statenvertaling van de Bijbel op de ontwikkeling van de Nederlandse taal. De inhoud ervan is de belangrijkste basis voor de islamitische geloofsleer en het islamitische recht.

 

De Koran is voor moslims niet het enige heilige boek: er zijn ook nog de Soenna, de adviezen van Mohammed, en de Hadith (of: Hadieths), de overleveringen van wat Mohammed heeft gezegd en gedaan.

 

Rechtstreeks in de Nederlandse taal in de Koran lezen en zoeken kan op internet o.a. via  http://members.ams.chello.nl/m.elfers/koran000.html.