Elie Wiesel

(1928 - …)

 Foto overgenomen van http://www.eliewieselfoundation.org/ 

Politiek activist, journalist en schrijver, met name over de holocaust. 

Geboren op 30 september 1928 in Sighet, Roemenië. Zijn ouders zijn orthodoxe joden. Bestudeert in zijn jeugd religieuze teksten en Chassidische tradities.

• In 1940 wordt Sighet grondgebied van Hongarije, een bondgenoot van Duitsland. Vier jaar later wordt de joodse bevolking van de stad gedeporteerd naar Auschwitz-Birkenau. Wiesel en zijn vader worden direct gescheiden van zijn moeder en zuster, die in het kamp gedood worden. Wiesel is pas 15, maar door te zeggen dat hij 18 en fit is, komt hij door de strenge selectie.
• Wiesel blijft nog een jaar bij zijn vader, die net als hij tewerkgesteld is in het kamp, maar wanneer tegen het eind van de oorlog de gevangenen te voet naar Buchenwald overgebracht worden, overlijdt zijn vader als gevolg van dysenterie, ondervoeding en oververmoeidheid.
• Na de bevrijding van Buchenwald door de Amerikanen, begint Wiesel te schrijven over zijn ervaringen in het kamp. Hij belooft zichzelf echter om tien jaar te wachten voordat hij alles in detail opschrijft, en het dan pas te publiceren.
• Na de oorlog wordt Wiesel in een Frans weeshuis geplaatst, waar hij zijn oudere zus terugvindt. Later vindt hij ook een andere zus terug in Antwerpen.
• Begint in 1948 aan een studie filosofie aan de Parijse Sorbonne. Geeft ook les in Hebreeuws en werkt als koorleider, maar wordt uiteindelijk journalist.
• Heeft in 1954 een gesprek met de schrijver Mauriac, winnaar van de Nobelprijs voor Literatuur in 1952, dat veel voor hem betekent. Tijdens het gesprek beantwoordt Mauriac elke vraag met een uitspraak over Jezus, Ten slotte barst Wiesel uit en zegt dat terwijl de christenen zo graag spreken over het lijden van Jezus, nooit iemand spreekt over alle joden die hij heeft zien lijden tijdens de oorlog. Wiesel schrikt van zichzelf en loopt de kamer uit, maar Mauriac komt hem achterna en adviseert Wiesel om over zijn ervaringen te praten.
• Dit gesprek zorgt ervoor dat Wiesel eindelijk gaat schrijven over zijn ervaringen tijdens de holocaust. Hij schrijft een bijna 900 pagina’s lang manuscript in het Jiddisch, wat uiteindelijk leidt tot het veel kortere boek La Nuit, oftewel De Nacht.
• Het boek wordt in 1958 uitgebracht in Frankrijk en twee jaar later ook in de VS. Het boek, waarin Wiesel vertelt over zijn ervaringen in Buchenwald maar ook over hoe hij zijn geloof is verloren, is nog steeds zijn bekendste werk.
• Wanneer Wiesel in 1956 een werkbezoek brengt aan de VS wordt hij aangereden door een taxi, waardoor hij naar het ziekenhuis moet en ruim een jaar in een rolstoel zit. Aangezien hij op dat moment statenloos is, vraagt hij het Amerikaanse staatsburgerschap aan. Hij blijft in de VS en uiteindelijk wordt hij genaturaliseerd in 1963.
• In Amerika blijft Wiesel als journalist schrijven voor een Jiddische krant. Ook schrijft hij nog enkele boeken in het Frans. De aandacht die hij krijgt voor zijn werk, gebruikt Wiesel om aandacht te vragen voor onderdrukte volken elders in de wereld.
• Zo protesteert hij in de jaren ’70 tegen de Apartheid in Zuid-Afrika. In 1980 brengt hij voedsel naar mensen in Cambodja, waar honger heerst. Als motivatie zegt hij dat de hele wereld wist wat er gebeurde in de concentratiekampen, maar niets deed. “Daarom heb ik gezworen om nooit te zwijgen wanneer en waar dan ook mensen leed en vernedering doormaken,” aldus Wiesel.
• Tussen 1972 en 1978 is Wiesel ‘Distinguished Professor of Judaic Studies’ aan de stadsuniversiteit van New York.
• Van 1978 tot 1986 is Wiesel op verzoek van president Jimmy Carter voorzitter van de Presidentiële Commissie over de Holocaust die later de US Holocaust Memorial Council genoemd wordt. Zo speelt Wiesel een belangrijke rol bij de bouw van het United States Holocaust Memorial Museum. Hij spreekt ook bij de opening van dit museum in 1993.
• Een belangrijk onderdeel van zijn werk is het aansporen van andere Holocaustoverlevenden om hun verhaal te vertellen. Verder is Wiesel sinds 1978 professor aan Boston University.

• In 1986 ontvangt Wiesel de Nobelprijs voor de Vrede. Volgens de commissie geeft Wiesel met zowel zijn persoonlijke verhaal als zijn werk een belangrijke boodschap van vrede af aan de mensheid. Een jaar eerder heeft hij al de Congressional Medal of Freedom ontvangen. Ook heeft hij in zijn carriëre ongeveer 75 eredoctoraten gekregen.
• Sinds 1988 is Wiesel voorzitter van de door hem opgerichte Elie Wiesel Foundation for Humanity, een stichting die de problemen van haat en etnische conflicten onderzoekt.
• Begin jaren ’90 lobbiet hij bij de Amerikaanse overheid om aandacht te vragen voor de slachtoffers van etnische zuiveringen in Bosnië.
• Tot nu toe heeft Wiesel meer dan 40 boeken geschreven, waarmee hij vele literaire prijzen heeft gewonnen. Vele van zijn werken, zowel fictie als non-fictie, gaan over Joden die de Holocaust overleefd hebben.
• In 1997 krijgt Wiesel de eerste Guardian of Zion Award, een prijs die sindsdien jaarlijks uitgereikt wordt aan joden die de staat Israël gesteund hebben.
• Schrijver Norman Finkelstein beschuldigt Wiesel ervan, de holocaust te gebruiken om er geld mee te verdienen. Ook bekritiseren linkse activisten, waaronder Finkelstein, Wiesels onvoorwaardelijke steun aan Israël in het conflict.