·         Voluit: Gamal Abd al-Nasser of Gamal Abdel Nasser.

·         Geboren in Alexandrië, op 15 januari 1918.

·         Doorloopt de koninklijke militaire academie, die hij in 1938 afrondt.

·         Leider van de revolutionaire beweging de Vrije Officieren, met als doel het omverwerpen van de regering van koning Faroek I.

·         Een ander doel van de groep is het verjagen van buitenlandse overheersers. Net als in Palestina leeft ook in Egypte de wens de Britten te verjagen.

·         Op 23 juli 1952 pleegt de groep – o.l.v Nasser - een onbloedige staatsgreep, waarbij koning Faroek I ten val wordt gebracht.

·         Na de machtsovername worden radicale maatregelen afgekondigd. Zo wordt het landeigendom genationaliseerd; oppositiepartijen worden verboden.

·         In 1953 wordt aan de monarchie een eind gemaakt. De republiek (met één partij) wordt uitgeroepen, die aanvankelijk wordt geleid door generaal Muhammad Naguib (1901-1984). Op 25 februari 1954 neemt Nasser de macht zelf in handen.

·         Hij introduceert het Arabische socialisme, dat in de hele Arabische wereld ingang vindt.

·         Begin 1956 zweert hij dat Palestina heroverd zal worden. In de zomer van hetzelfde jaar nationaliseert hij het Suezkanaal en veroorzaakt daarmee de Suez-crisis. Hij zet het vertrouwen van vooral Frankrijk en Engeland, die grote belangen in de regio hebben, op het spel. Samen met het door Arabische fedayin geteisterde Israël vallen ze Egypte aan, maar trekken onder druk van zowel de VS als de Sovjet-Unie terug. In de Arabische wereld stijgt hierdoor de ster van Nasser.

·         In 1958 doet hij een poging tot een pan-Arabische staat op te richten. Egypte en Syrië smelten samen in de V.A.R. (Verenigde Arabische Republiek), die echter binnen drie jaar (in 1961) uit elkaar valt.

·         In de jaren zestig kiest hij in het conflict met Israël een gematigder koers.

·         Na de Arabische nederlaag van 1967 wil hij aftreden. Er wordt zoveel politieke druk op hem uitgeoefend dat hij daarvan afziet.

·         De laatste drie jaar van zijn leven probeert hij d.m.v. een uitputtingsoorlog de aan Israël verloren gebieden terug te winnen.

·         Hij overlijdt op 28 september 1970 aan een hartinfarct en wordt opgevolgd door  Sadat.