·         In het bijbelboek Exodus (= uittocht) wordt beschreven hoe het volk Israël als slaven voor de Egyptische farao’s werkt.

·         De farao wil het volk niet laten gaan. Hij kan ze prima  gebruiken om bouwstenen aan te maken voor de voorraadsteden die de farao laat bouwen.

·         Mozes straft de farao tijdens moeizame onderhandelingen  met tien plagen, waarna hij het volk toestemming geeft voor vertrek.

·         Als ze net onderweg zijn krijgt de farao spijt. Hij gaat ze achterna, maar komt men zijn leger jammerlijk om in de zich sluitende zee.

·         Met Mozes als leider trekt het volk veertig jaar lang door de woestijn.

·         Mozes mag vanwege zijn te geringe vertrouwen in zijn God het beloofde land niet in.

·         Hij moet de leiding overlaten aan Jozua, onder wiens leiding de eerste steden Ai en Jericho worden ingenomen.

·         Tijdens de hele verhaalperiode worden in teksten weergegeven dat God het te veroveren land expliciet aan het volk Israël geeft. De teksten zijn eeuwenlang aanvaard maar nu fel omstreden, omdat ook de Arabische inwoners rechten op het land claimen.