Hoewel Charles Dickens zichzelf zeker niet als antisemiet profileert, denken sommige joodse tijdgenoten daar anders over: zijn karikaturale joodse personages stuiten op kritiek.

Dickens groeit op binnen een arm gezin en moet al op jonge leeftijd zijn school verlaten om als fabrieksarbeider aan het werk te gaan. Als hij op zijn vijftiende aan de slag gaat bij een advocatenkantoor betekent dat een ommekeer in zijn loopbaan. Hij brengt het tot verslaggever en hieruit groeit zijn schrijverschap.

Dickens schrijft over de sociale misstanden in de Engelse samenleving. Tijdens een reis naar de VS in de jaren veertig van de negentiende eeuw maakt hij zich hard voor de afschaffing van de slavernij. Echter binnen de joodse gemeenschap vallen zijn werken niet in goede aarde. De reden hiervoor is het beeld dat Dickens van de joden schetst.

In één van zijn beroemdste boeken, Oliver Twist, voert de schrijver het personage van Fagin op, waarschijnlijk de meest groteske en gemene jood in de Engelse literatuur. Geleerden zijn het niet eens over Dickens’ ware houding ten aanzien van de joden Volgens velen was hij geen antisemiet en was de keuze van Fagin als joods personage louter toeval. Wel menen zij dat Dickens beïnvloed werd door de tijdgeest: in het negentiende-eeuwse Engeland werden joden en criminaliteit zonder pardon met elkaar verbonden. Anderen zien in de keuze wel een vorm van verkapte jodenhaat.

Oliver Twist is vele malen verfilmd en ten tonele gebracht. Om discussie te vermijden werd Fagin daarbij regelmatig als niet-jood opgevoerd. In 1864 wordt Our Mutual Friend gepubliceerd, een roman waarin het personage Riah wordt opgevoerd, een goede jood dit keer. Hiermee maakt Dickens duidelijk dat zijn personages niet representatief zijn voor de gehele joodse gemeenschap in het land. Andere bekende werken van de schrijver zijn: A Christmas Carol, David Copperfield en Great Expectations.